Geboren te Sint-Genesius-Rode op 14 januari 1896
Overleden te Sint-Genesius-Rode op 22 november 1970 (74 jaar)
Pierre maakte vooral bekendheid als sprinter op de piste. Hij won in 1925 het Belgisch kampioenschap zuivere snelheid voor onafhankelijken, door Jean Zauns en Frans Spiessens te kloppen. Hij verdiende er meteen zijn bijnaam “Pie Snel” door. Daarmee was hij ook de eerste streekrenner die een Belgische titel behaalde.
Pie Snel was ook een degelijke wegrenner bij de onafhankelijken. In 1919 vinden we Pierre terug in de uitslagen met overwinningen in zijn eigen gemeente en te Brussel-Ligny.
Hij werd zesde in de Ronde van België van 1922, die gewonnen werd door de Luxemburger Nicolas Frantz voor Maurice Dewaele. Beide renners wonnen later nog de Ronde van Frankrijk. Hij werd datzelfde jaar ook nog zevende in de klassieker Brussel-Luik en elfde in het open kampioenschap van België veldrijden. In 1923 werd hij tweede in Brussel-Luxemburg na Hector Martin en in de Ronde van Dinant na Decorte.
Daarna legde hij zich vooral toe op de piste, met zijn Belgische titel zuivere snelheid in 1925 tot gevolg. Na het behalen van deze titel verscheen er in het weekblad ‘Geïllustreerde Sportwereld’, “De Gelas, die de favoriet was, kwam als winnaar uit het tornooi. De zege van deze sympathieke jongen zal niemand verwonderen, vermits hij zich gedurende het afgelopen seizoen reeds als de waardige opvolger van Daemers liet kennen. De nieuwe kampioen zal zijn trui op waardige wijze weten te verdedigen, want hij is een renner van grote klasse en begaafd met kwaliteiten, die hem nog vaak de gelegenheid zullen verschaffen grote zegepralen te behalen”.
Eens hij beroepsrenner was geworden, reed hij vooral nog op de piste, waar hij regelmatig winnaar werd van niet alleen de snelheidsnummers, maar ook van de ploegkoersen. Een nieuwe Belgische titel zat er voor Pierre niet meer in, wel nog een bronzen medaille in de zuivere snelheid.
In 1927 nam Pierre zelfs deel aan de zesdaagsen van Brussel en Gent. Hij is ook regelmatig terug te vinden in de uitslagen van de pistemeetings in Nederland. Tot eind 1929 komen we hem nog regelmatig tegen in de ploegkoersen op zowel de zomerpistes als op de winterbanen.
Als beroepsrenner is hij echter nooit echt doorgebroken, waarschijnlijk omdat hij meer aandacht schonk aan zijn beenhouwerszaak in de Kerkstraat te Rode.
Pierre is de vader van de gewezen Anderlecht voetballer en internationaal François De Gelas.
Né à Rhode-Saint-Genèse le 14 janvier 1896
et décédé à Rhode le 22 novembre 1970 (74 ans)
Pierre s'est surtout fait connaître comme « pistier ». Il remporta le championnat de Belgique de vitesse pure des indépendants en 1925, devant Jean Zauns et Frans Spiessens. Cette victoire lui vaut le surnom de « Pie Snel » (snel=rapide). Il fut ainsi le premier cycliste régional à remporter un titre belge.
Pie Snel était également un solide coureur sur route chez les indépendants. En 1919, on retrouve Pierre avec des victoires dans sa commune ainsi qu’à Bruxelles-Ligny.
Il termine sixième du Tour de Belgique 1922, remporté par le Luxembourgeois Nicolas Frantz devant Maurice Dewaele. Ces deux coureurs remportent par après le Tour de France !. La même année, il termine septième de la classique Bruxelles-Liège et onzième au championnat de Belgique de cyclo-cross. En 1923, il termine deuxième de Bruxelles-Luxembourg derrière Hector Martin ainsi qu’au Tour de Dinant derrière Decorte.
Pie se concentre davantage sur la piste, ce qui lui permet de remporter le titre de champion de Belgique de vitesse pure en 1925. Après avoir remporté ce titre, l'hebdomadaire ‘Les Sports Illustres’ publia : "De Gelas, qui était le favori, est sorti victorieux du tournoi. La victoire de ce sympathique garçon ne surprendra personne, car il s'est déjà montré un digne successeur de Daemers au cours de la dernière saison. Le nouveau champion pourra défendre dignement son maillot, car c'est un coureur de grande classe et doté de qualités qui lui donneront souvent l'occasion de remporter de grandes victoires".
Devenu cycliste professionnel, il a surtout couru sur piste, où il a régulièrement remporté des épreuves de vitesse, mais aussi des courses par équipes. Un nouveau titre de champion de Belgique n'est plus à l'ordre pour Pierre, mais il remporta une médaille de bronze en vitesse pure.
En 1927, Pierre participe aux courses de six jours à Bruxelles et à Gand. Il apparaît aussi régulièrement dans les résultats des meetings aux Pays-Bas. Jusqu'à la fin de l'année 1929, on le retrouve encore régulièrement dans les courses par équipes, tant sur les pistes d'été que sur les pistes d'hiver.
Il n'a jamais vraiment percé en tant que cycliste professionnel, probablement parce qu'il s'occupait davantage de sa boucherie dans la rue de l’Eglise à Rhode.
Pierre est le père de l'ancien footballeur d'Anderlecht et Diable Rouge, François « Susse » De Gelas.
