Geboren te Zaragoza (spanje) op 29 augustus 1905
Overleden te Sint-Genesius-Rode op 9 augustus 1986
Eduardo del Pueyo staat bekend als een van de grote pianovirtuozen van de twintigste eeuw. Hij begon zijn muziekstudie op zevenjarige leeftijd in zijn geboortestad en vervolgde die in Madrid. Op zijn vijftiende gaf hij zijn eerste concert. Met een studiebeurs ging hij verder studeren in Parijs. Eenmaal zijn studies voltooid, begon Eduardo aan internationale concerttournees.
Door de Spaanse burgeroorlog vluchtte de familie Del Pueyo in 1935 naar België en vestigde zich in Brussel. Eduardo trouwde met de Belgische schilder Josette Smith. Vanaf eind jaren ‘40 werd hij docent aan het Koninklijk Conservatorium in Brussel en aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth. Koningin Elisabeth behoorde trouwens tot zijn vriendenkring. Eduardo was jurylid en adviseur tijdens de Koningin Elisabethwedstrijd voor piano en werd ook regelmatig uitgenodigd als jurylid in internationale pianowedstrijden.
Hij gaf tevens masterclasses aan het Mozarteum in Salzburg, aan de universiteit van Madrid en aan het Manuel de Fallacentrum in Granada.
Koningin Fabiola verleende hem in 1975 de gouden medaille van de Koningin Elisabethwedstrijd. In Zaragoza is een straat naar Del Pueyo genoemd, alsook een auditorium in het conservatorium. In 1984 ontving Del Pueyo de Nationale Prijs voor Muziek van het Spaanse Ministerie van Cultuur. In 1986 ontving hij van de Diputación General de Aragón de Prijs van de Kunsten en Letteren voor zijn volledige carrière.
Del PUEYO
Né le 29 août 1905 à Saragosse (Espagne)
Décédé le 9 août 1986 à Rhode-Saint-Genèse
Eduardo del Pueyo est connu comme l'un des plus grands virtuoses du piano du vingtième siècle. Il a commencé ses études musicales à l'âge de sept ans dans sa ville natale et les a poursuivies à Madrid. À 15 ans, il donne son premier concert. Grâce à une bourse, il poursuit ses études à Paris. Une fois ses études terminées, Eduardo entreprend des tournées de concerts internationales.
En raison de la guerre civile espagnole en 1935, la famille Del Pueyo se réfugie en Belgique et s'installe à Bruxelles. Eduardo épouse la peintre belge Josette Smith. À la fin des années 1940, il devient professeur au Conservatoire royal de Bruxelles et à la Chapelle musicale Reine Élisabeth. La reine Élisabeth faisait d'ailleurs partie de son cercle d'amis. Eduardo a été membre du jury et conseiller au concours de piano Reine Elisabeth. Il fut invité en tant que membre du jury lors de divers concours internationaux de piano.
Il donna des cours au Mozarteum de Salzbourg, à l'université de Madrid et au Centre Manuel de Falla de Grenade.
La reine Fabiola lui a décerné la médaille d'or du concours Reine Élisabeth en 1975. À Saragosse, une rue porte son nom ainsi que l'auditorium du conservatoire. En 1984, Del Pueyo a reçu le prix national de musique du ministère espagnol de la culture. En 1986, il a reçu le prix des arts et des lettres de la Diputación General de Aragón pour l'ensemble de sa carrière.
