JAAR 1000 - Wij schatten dat een duizend jaar geleden in een gerooid stuk bos van het Zoniënwoud daar waar de Molenbeek en Kwadebeek samenvloeien zich een nederzetting kwam vestigen. De Molenbeek en Kwadebeek vloeiden  samen ter hoogte van het huidig Gemeentehuis, toen de Waterstraat genoemd. Na een tijdje en door de talrijke landbouwbedrijven die zich kwamen vestigen in gerooide plaatsen in het Zoniënwoud werd de nederzetting zowat beschouwd als dorpskern. Er werd handel gedreven en er werd ook een bidplaats gecreëerd dat later een kerkje zou worden (het betreft de oorspronkelijke parochiekerk van Sint-Genesius-Rode die in 1190 voor het eerst werd vermeld). Eerst een houten structuur met wanden in klei/leem en strodak, later werden de wanden vervangen door stenen en een leiendak. Deze kerk werd toen beschouwd als moederkerk voor Linkebeek, Beersel…

JAAR 1772 – Er waren een vijftal grafzerken in de kerk, slechts twee werden behouden: Pastoor Jan Marten Fenain werd begraven in de kerk in 1772 en iets later Elisabeth Leemans (1778). Deze twee grafzerken liggen vooraan in de vloer van het schip.

JAAR 1777 - de kerk werd verschillende keren vergroot maar de stijl bleef bewaard. De bouwheer was de abdij van Vorst. De kerk werd vergroot naar plannen van architect Laurent Benoit Dewez. De werken werden toevertrouwd aan Meester Joseph Poelaert. De bakstenen waren afkomstig uit Alsemberg, werden gebakken op het goed van Judocus Vandevelde, schepen van Alsemberg. Tijdens de twee jaar durende verbouwingswerken moesten de parochianen naar de kerk van Alsemberg, waar de mis (voor de Rodenaren?) werd opgedragen door pastoor Jakobus Van Achter.

JAAR 1782 - de kerk werd ingewijd door Johann von Frankenberg, aartsbisschop van Mechelen.

JAAR 1783 - de activiteiten van de priorij van Zevenbronnen werden stopgezet. Pastoor Jakobus van Achter, kocht het meubilair van de priorij op voor de Sint Genesius kerk, biechtstoelen (2), een preekstoel uit 1721 in barokstijl, communiebanken, een orgel, een koorgestoelte (houten versierde wand) en de twee (zij)altaren.

De eiken Predikstoel (stijl Lodewijk 13) en biechtstoel uit 1721 komen van de priorij van zevenbronnen.

JAAR 1807 - viel een klok naar beneden. Pastoor Van Bol was blij dat er geen slachtoffers vielen.

JAAR 1843 - brief naar de Koning, Sint Genesius kerk is te klein, parochianen moeten buiten de mis volgen. Hendrik Peeters was toen pastoor en ook o.m.de bemiddelaar voor de bouw van het OLV Instituut.

JAAR 1860 - De kerk wordt uitgebreid naar een standaardmodel van provinciaal architect Louis Spaak*.

*Louis Spaak (°1804 - + 1893) was een Brussels architect. Hij volgde een opleiding aan de Academie van Brussel en aan de École des Beaux-Arts te Parijs. Hij was meer dan 30 jaar actief als provinciaal architect van Brabant, en ontwierp tal van neogotiekkerken.

JAAR 1864 - werd het uurwerk geplaatst die blijkbaar niet altijd het juiste uur aangaf.

JAAR 1868 - De kern van het orgel dateert uit de 17de eeuw. Het instrument onderging echter verschillende renovaties. Orgelbouwer Anneessens uit Ninove deed de herstellingen van het nieuwe orgel en gebruikte wisselstukken van het oude orgel.

Zolder

JAAR 1903 - Nog een anekdote, pastoor Frans Aerts besliste om een nieuw beeld van de Sint Genesius te kopen. Het oude beeld mocht weg en werd verkocht in een verkoopzaal in Brussel voor 2,75 Bfr (0,07 eur). Een parochiaan kocht het beeld en werd teruggebracht naar Rode. Niet in de kerk, maar in de Herberg rechtover de kerk troonde voortaan Sint Genesius in volle glorie en hield daar met zijn liefdevolle blikken zijn parochianen in ’t oog. 

JAAR 1909 - Pastoor August Hermans liet achteraan in de kerk een Lourdesgrot bouwen. Het omringende kerkhof werd opgeheven.

JAAR 1915 – werd Jan Magosse pastoor tot 1929, hield een dagboek bij tijdens de WOI. Zie ook deze pagina.

JAAR 1942 - werd een (huidig) marmer hoofdaltaar geplaatst tgv 25 jaar priesterschap van pastoor Jan Van den Broeck.

JAAR 1943 – Pastoor Jan Van den Broeck kreeg zopas een nieuw altaar maar moest kort daarop twee van zijn klokken afstaan aan de Duitsers.

Onze klokken worden hier met de spoorweg naar Duitsland gevoerd. Ieder klok kreeg een bestemmingsnummer en een label van A tot D. De typen A en B werden spoedig verwerkt. De typen C en D vielen onder historisch waardevolle klokken en bleven in een soort wachtpositie. Kerkklokken waren vanwege het brons belangrijk materiaal voor het voeren van oorlog en werden onder dwang ingevorderd.

JAAR 1948 – na het overlijden van Jan Van den Broeck werd Raymond Vanstappen pastoor van Rode. Hij ging op zoek naar de klokken van de Sint Genesius. Spijtig genoeg werden deze verwerkt als oorlogsmaterieel !

JAAR 1950 – er werden twee nieuwe klokken opgehangen. Er werd toen financiële steun gevraagd aan de parochianen en met succes.

Onze pastoors